Volkanlar Nasıl Oluşur? Magmadan Volkanik Dağa
Volkanlar, yerin derinliklerindeki magmanın çatlaklar ve kanallar boyunca yükselip yüzeye çıkmasıyla oluşur. Magma yüzeye ulaştığında lav adını alır; lav ve diğer volkanik malzemeler zamanla birikerek volkanik yapıyı büyütür. Levha hareketleri, gazlar ve basınç bu sürecin nerede ve nasıl gerçekleşeceğini etkiler.
Bu yazıda (5)
Volkan oluşumu, yerin içindeki sıcak ve akışkan magmanın yüzeye ulaşmasıyla başlayan aşamalı bir süreçtir. Magmanın yükselmesi, yüzeye çıkması ve katılaşan malzemelerin üst üste birikmesi sonucunda volkanik tepeler, koniler veya başka volkanik şekiller meydana gelir.
Volkanların temel oluşum süreci
Volkan, yerin derinliklerinde bulunan magmanın yüzeye ulaşabildiği açıklık çevresinde oluşan jeolojik yapıdır. Oluşumun ilk aşamasında yerin içindeki kayaçların bir bölümü yüksek sıcaklık ve uygun basınç koşullarında eriyerek magma meydana getirir. Magma, çevresindeki katı kayaçlardan daha akışkan olduğu ve çoğu zaman içerdiği gazların etkisiyle daha düşük yoğunluk gösterdiği için yukarı doğru hareket etmeye başlar.
Yükselen magma, yer kabuğundaki çatlakları veya daha önce oluşmuş zayıf bölgeleri izler. Uygun bir kanal bulduğunda bu kanal boyunca ilerler ve yer yüzeyine açılan bir çıkıştan dışarı çıkar. Yüzeye çıkan malzeme lav olarak akar ya da parçalanmış volkanik maddeler biçiminde çevreye yayılır. Bu olay tek seferlik olabileceği gibi aynı bölgede tekrarlanan çıkışlarla da sürebilir.
Her çıkıştan sonra soğuyan lav ve biriken parçalı maddeler çıkış çevresinde yeni bir katman oluşturur. Katmanlar üst üste geldikçe çevredeki yüzeyden daha yüksek bir yapı gelişir. Örneğin bir çatlak boyunca tekrar tekrar yüzeye çıkan akışkan lav, geniş bir alana yayılarak alçak eğimli bir volkanik yapı oluşturabilir; daha sınırlı bir ağız çevresinde biriken lav ve parçalı malzemeler ise belirgin bir volkan konisi meydana getirebilir. Böylece volkan, magma kaynağı, yükselme yolu, yüzey çıkışı ve birikme aşamalarının birlikte sonucudur.
Magma, baca ve lav arasındaki ilişki
Magma, yerin altında bulunan erimiş veya kısmen erimiş kayaç malzemesidir. Bu magma yer kabuğundaki çatlaklardan ve kanallardan yukarı doğru ilerler. Magmanın yüzeye ulaşmasını sağlayan ana kanal baca olarak adlandırılır. Baca, derinlerdeki magma bölgesi ile yüzeydeki çıkış noktası arasında bir geçiş yolu görevi görür.
Magma bacadan çıkıp yeryüzüne ulaştığında lav adını alır; bu çıkış karada da su altında da gerçekleşebilir. Yani magma ve lav farklı maddeler değil, aynı malzemenin bulunduğu yere göre aldığı iki addır: yer altında magma, yer üstünde lav. Lav yüzeye çıktıktan sonra çevreye doğru akar ve soğuyarak katılaşır. Örneğin bir volkanın bacasından çıkan erimiş kayaç, yamaç boyunca ilerleyip soğuduğunda yeni bir katı lav örtüsü oluşturur. Baca içindeki magma akışı devam ederse bu örtüler zamanla üst üste eklenir.
Yer kabuğu hareketleri ve levha sınırları
Yer kabuğu tek parça ve hareketsiz bir örtü değildir; büyük levhalara ayrılmıştır ve bu levhalar çok yavaş hareket eder. Levhaların birbirinden uzaklaştığı, birbirine yaklaştığı veya kırılma ve sürtünmenin yoğun olduğu sınırlar, yer kabuğunda çatlakların oluşmasını kolaylaştırabilir. Bu çatlaklar magmanın yukarı doğru ilerleyebileceği yollar sağlayabildiği için volkanlar belirli kuşaklarda daha sık görülür.
Bir levhanın başka bir levhanın altına doğru ilerlediği yakınlaşma bölgelerinde de derinlerdeki sıcaklık ve basınç koşulları magma oluşumunu ve yükselmesini kolaylaştırabilir. Levhaların uzaklaştığı bölgelerde ise kabukta açılmalar meydana gelir; bu açılmalar alt kısımlardaki magmanın yukarı çıkmasına imkân verebilir. Bu nedenle volkanların dağılımı rastgele değildir; önemli bir bölümü levha sınırları veya yer kabuğundaki diğer büyük kırıklarla ilişkilidir. Kıtaların geçmişte birleşip ayrılabildiğini açıklayan kıtasal sürüklenme düşüncesi de hareketli bir Dünya fikrinin gelişmesine katkı sağlamıştır.
Gaz ve basıncın magma hareketine etkisi
Magma yalnızca erimiş kayaçtan oluşmaz; içinde çözünmüş gazlar da bulunabilir. Magma derinlerde yüksek basınç altında kaldığında bu gazlar sıvı malzemenin içinde çözünmüş durumda bulunabilir. Magma yukarı doğru yükseldikçe çevresindeki basınç azalır ve gazlar kabarcıklar hâlinde ayrılmaya başlar. Kabarcıkların genişlemesi, magmanın içindeki basıncı artırarak magmayı bacaya ve yüzeye doğru itebilir.
Gazların miktarı, magmanın akışkanlığı ve bacanın açık ya da tıkalı olması yüzeye çıkışın biçimini etkiler. Baca açık olduğunda gazlar daha kolay ayrılabilir ve magma yüzeye daha sürekli biçimde ilerleyebilir. Gazların kaçışı zorlaştığında ise basınç birikmesi magmanın yukarı itilmesini hızlandırabilir ve yüzeye çıkan malzemenin parçalanmasına yol açabilir. Örneğin bacanın üst kısmında katılaşmış malzeme geçişi daraltırsa, aşağıdan gelen gazlı magmanın basıncı artabilir; geçiş yeniden açıldığında magma, gaz ve parçalı volkanik maddeler birlikte dışarı çıkabilir. Volkanik püskürme biçimlerinin ayrıntılı sınıflandırılması ayrı bir konudur.
Lav ve volkanik malzemelerin birikmesiyle volkanik yapının büyümesi
Volkanik yapı, tek bir lav akışının ürünü olmak zorunda değildir. Yüzeye çıkan lavın yanı sıra soğuyup parçalanan kayaçlar, kül ve diğer volkanik malzemeler de çıkış çevresinde birikebilir. Her püskürme veya lav çıkışı, yüzeyde yeni bir malzeme tabakası bırakır. Bu tabakaların kalınlığı, yayılma alanı ve eğimi; lavın akışkanlığına, çıkışın konumuna ve malzemenin ne kadar uzağa taşındığına bağlı olarak değişir.
Lav, yüzeye çıktıktan sonra sıcaklığını kaybederek katılaşır. Akış çıkış noktasına yakın yerde yoğunlaşırsa yamaçlar daha dikleşebilir; daha akışkan bir lav geniş bir alana yayılırsa yapı daha geniş ve daha az eğimli gelişebilir. Parçalı malzemeler ise bacanın çevresine veya rüzgârın taşıdığı alanlara çökelerek koninin üst bölümünü ve yamaçlarını yükseltebilir. Böylece volkanın biçimi, yalnızca bacanın büyüklüğüyle değil, farklı zamanlarda biriken malzemelerin özellikleriyle belirlenir.
Örneğin aynı ağızdan farklı zamanlarda çıkan lav akıntıları, önceki akıntının üzerine soğuyarak yeni bir katman oluşturabilir. Daha sonra püskürme sırasında çıkan kül ve kaya parçaları bu lav katmanlarının üzerine çöker. Bu süreç birçok kez yinelendiğinde katmanlı bir volkanik dağ veya koni gelişir. Volkanik dağ, çevresindeki araziden yükselen ve volkanik malzemelerden oluşan genel yüzey şeklidir; volkan konisi ise baca çevresinde malzeme birikmesiyle oluşan koni biçimli yapıyı ifade eder. Volkanların yeryüzündeki dağılımı, bu yapıların özellikle levha sınırları ve büyük kırık kuşakları çevresinde yoğunlaşabildiğini gösterir. Volkanik patlamaların çevreye ve insan yaşamına etkileri ise bu oluşum sürecinden ayrı bir başlık olarak incelenir.
Volkanik arazilerde yolların, tarım alanlarının veya yerleşimlerin yakınında farklı yaşta lav katmanları görülebilir. Bir arazideki katmanların üst üste durması, volkanik yapının tek seferde değil, tekrarlanan lav ve kül birikimleriyle büyüdüğünü gösterir.
Magma yer altında, lav ise yüzeye çıktıktan sonra kullanılan addır. Baca, magmanın yüzeye ulaşmasını sağlayan kanaldır; volkanik koni ise lav ve parçalı malzemelerin zamanla bu çıkış çevresinde birikmesiyle oluşur.
Sık sorulan sorular
Magma ile lav arasındaki fark nedir?
Magma yerin altında bulunan erimiş veya kısmen erimiş kayaç malzemesidir. Yüzeye çıktığında aynı malzemeye lav denir.
Baca volkan oluşumunda ne işe yarar?
Baca, derinlerdeki magmanın yer kabuğu içinden yüzeydeki çıkış noktasına ilerlemesini sağlayan kanaldır.
Volkanlar neden levha sınırlarında daha sık görülür?
Levha sınırlarında yer kabuğunda çatlaklar, açılmalar veya levhaların birbirinin altına ilerlemesi gibi süreçler görülür. Bu koşullar magmanın oluşmasını ve yükselmesini kolaylaştırabilir.
Gazlar magmayı nasıl yüzeye çıkarır?
Magma yükseldikçe çevresindeki basınç azalır ve içindeki gazlar kabarcıklaşır. Genişleyen gaz kabarcıkları magmanın iç basıncını artırarak onu bacaya ve yüzeye doğru itebilir.
- •Astronomy — Earth’s Crust / Alfred Wegener: Catching the Drift of Plate Tectonicsopenstax.org
- •openstax.orgopenstax.org